مجنون را با عقل میانه ای نیست…
عشق همواره فراتر از عدل و عقل می نشیند،
و اصلا عشاق می گویند که این جنون، عین عدل و عقل است…
عاقلان می گویند: خداوند عادل است…
عاشقان می گویند : عدل آن است که معشوق می کند…
عاقلان چون گرفتار بلا شوند، گویند شکیبایی ورزیم که این نیز بگذرد…
اما عاشقان، عاشق بلایند…
برچسبها:
خداوند عادل است
نوشته شده توسط رضا در پنجشنبه ششم بهمن 1390 |
حکایتی علی حکایتی ناتمام است ...
کاش کمی اهل عمل بودیم بخوانیم و فراموش نکنیم شیعه یعنی چه ؟
گزیده ای از ترجمه فرمانى كه از جانب امير- المؤمنين (ع) هنگام انتصاب محمد بن ابى بكر بفرماندارى مصر
الا
اى محمد ما پيروان صميم و ثابت قدم حضرت محمد بن عبد اللّه (ص) پيشواى
محبوب اسلام و علمدار مساوات و آزادى بشريم . بنا بر اين سزاوار
اينست كه پيش از همه چيز اصول مقدّس مساوات را نصب العين قرار دهيم .
مصريان ، چه سياه و چه سفيد، چه توانگر و چه تهيدست ، همه با هم برادر
و برابرند.
چنين است ، اسلام زشت و زيبا نمى شناسد و بطبقات موهوم اشراف احترام نمى گذارد.
ما مسلمانان ناگزيريم كه بهر چه غير از آزادى و مساوات است ، پشت پا زنيم و همگان را با همه ، همسر و هموزن دانيم .
آن چنان ميان مردم عدل و داد كن كه اشراف چشم طمع بر نفوذ حكومت ندوزند و تيره بختان از دستگيرى اولياى مملكت نوميد نگردند.
الا اى حكومتها چه غفلت زده و آسوده نشسته ايد خداوند بيمانند را چشمانى
بيدار است كه بر بارگاههاى سلطنت و كاخهاى حكومت همواره مراقبت مى
نمايد.
اى محمد از مردم رياكار و دو دل سخت بپرهيز و فراموش مكن كه اين طايفه نانجيب از همه طبقات توده بويرانى
اصول مملكت قويتر و خيره ترند.
شما كودك بوديد كه پيغمبر نازنين چنين فرمود:
((من در آن هنگام كه از جهان مى روم ، بر امت خويش از هيچكس نگران نيستم ، مگر از مردم منافق كه دو
دل و دو زبانند، دو گويند و دو كنند و هرگز مورد اعتماد و وثيقه اطمينان نباشند)).
برچسبها:
امام علی
نوشته شده توسط رضا در شنبه هفدهم دی 1390 |
راستی روسپی! از
خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو، زنی
زنانگی اش را بفروشد که نان در بیارد
رگ غیرت اربابان بیرون می زند اما اگر همان زن کلیه اش را بفروشد تا نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است !
مگر هردو از یک
تن نیست؟
بفروش ! تنت را حراج کن… من در دیارم کسانی را دیدم که دین خدا را
چوب می زنند به قیمت دنیایشان، شرفت
را شکر که اگر می فروشی از تن می فروشی نه از دین.
فریدون فرخزاد
نوشته شده توسط رضا در یکشنبه هفدهم مهر 1390 |
نوشته شده توسط رضا در یکشنبه بیست و ششم تیر 1390 |
امید حلالي در شوشان نوشت:
چه سخت است غریب بودن در خاک خود و نشناختن
قدر انسان های والا که می توانند الگوهایی برای همه نسل ها و دوران ها
باشند. در خبرها آمده بود که مقامی مسئول و حتماً هم دلسوز و نیز با لحاظ
کردن اینکه ایشان حسن نیت هم دارند دستور برداشتن مجسمه «آریو برزن» یکی از
قهرمانان و سرداران بزرگ ایرانی را از میدانی در مرکز استانی دلاور پرور
می دهند که در دوره خود (سال 368 پیش از میلاد) راه را بر دشمنان غداری چون
اسکندر مقدونی در «تنگ تکاب» می بندند و در این دفاع با تعداد بسیار اندک
۴۰ سوار و ۵۰۰۰ پیاده رشید که سپاهیان ایران بودند حماسه ای بیاد ماندنی را
خلق می کنند.
راستی چرا؟ مگر آریو برزن و همراهان او کشتگان ارجمند
راه وطن نیستند که از ایران و ایرانی در مقابل اشغال بیگانه و غربی به بهای
نثار خون خود دفاع کردند؟
جالب است که این حرکات در کشوری انجام می
شود که سریال های چینی و کره ای که دورترین فاصله عقیدتی با ما را دارند
به مراتب از دانشگاه صدا و سیمای ما پخش می شوند و در مدت کوتاهی تبدیل به
الگو می گردند. جومونگ بر کیف و کفش و دفتر مدرسه دانش آموزان مان نقش می
بندد و پوستر و شمشیرش در بساطی ها بفروش می رسند .دیگر آیا مساله ای برای
گیر دادن و بحث کردن و تمرکز نمانده الا مجسمه یک قهرمان ملی در میدان شهری
و مرکز استانی که در دفاع مقدس رشادت ها داشته اند؟ آیا نباید به سناریوها
و حرکت هایی که برای رو در رو قرار دادن ارزش های اسلامی و ایرانی می شود
به دیده شک و تردید نگریست؟ آیا منافاتی هست بین دوست داشتن خاک پر گهر
ایران و عقیده به اسلام دین رحمت و انقلاب اسلامی؟ بدون شک خیر و معلوم
نیست تا کی و تا چند مرتبه دیگر باید از همین رو در رویی اسلام و ایران و
از همین نوع دفاع های بد از هر کدام از پایه های تمدنی مان ضربه بخوریم.
داغم
تازه شد. داغ شهادت کیان (کیسان ابو عمره) در مختارنامه به خدعه خناسان و
شکاکان به یادم آمد که : اسب را از ایرانی بگیرید و برای آزمودن آنها را
پیاده میدان بفرستید که اگر ریگی به کفش شان هست فرمان را تمرد کنند و ریگ
را بیابیم و این سخن شگرف و تراژیک کیان ایرانی که چهره تکرار یافته و مکرر
آریو برزن و همه قهرمانان ایرانی پیش از خود است که : نشان شان می دهیم که
بیعت ایرانی، بیعت ایمانی است. که در برخی مراحل انگار نیرو و اعتبار و
آبروی همه قهرمانان ایرانی در یک چهره و یک جا جمع می شود و به میدان و
مسلخ می روند مثل همه شهدای دفاع مقدس مان که هر کدام برای خود در مواجهه
با بعث به حیث وظیفه شناسی آریو برزنی بودند و جخ دارای مرتبه ای بالاتر از
سلوک معنوی.
چشم ها را باید شست و قدری در مسائل اجتماعی خوش سلیقه تر بود. موضوع به قدر کافی رساست.
نقل از سایت خبری عصر ایران
نوشته شده توسط رضا در سه شنبه هفتم تیر 1390 |
